Het gewonde kind binnenin je helen
Bij velen van ons leeft diep vanbinnen nog een gewond kind. Onze wonden zijn misschien veroorzaakt door onze vader of moeder. Misschien hebben onze ouders toen ze zelf klein waren ook de nodige verwondingen opgelopen. En omdat ze niet wisten hoe ze die oude wonden uit hun kindertijd moesten helen, hebben ze die wonden overgedragen op ons. Als we niet weten hoe we de wonden in onszelf moeten helen en transformeren, zullen we ze overdragen op onze kinderen en kleinkinderen. Dat is de reden waarom we moeten terugkeren tot het gewonde kind in ons om het te helpen helen.
Soms heeft het gewonde kind in ons alle aandacht nodig. Dat kleine kind kan plotseling uit de diepten van ons bewustzijn te voorschijn komen en onze aandacht vragen. Als je aandachtig leeft, zul je dat stemmetje dat om hulp roept, horen. Op dat moment keer je je, in plaats van naar de prachtige zonsondergang te kijken, naar binnen om het gewonde kind binnenin je teder in de armen te nemen. ‘Terwijl ik inadem, ga ik naar mijn gewonde kind; terwijl ik uitadem, zorg ik goed voor mijn gewonde kind’.
Om goed voor onszelf te zorgen, moeten we terugkeren tot onszelf en het gewonde kind binnenin ons verzorgen. Dit is iets wat je elke dag opnieuw moet doen. Iedere dag opnieuw moet je je gewonde kind als een grote broer of zus teder omhelzen. Je moet met hem of haar praten. En ook kun je een brief aan je gewonde kind scrhijven om het te zeggen dat je je bewust ben van zijn of haar aanwezigheid en dat je alles zult doen wat in je vermogen ligt om zijn of haar wonden te helen.
Als we het hebben over luisteren met compassie, denken we daarbij gewoonlijk aan het luisteren naar een ander. Maar we moeten ook luisteren naar het gewonde kind binnenin onszelf. Het gewonde kind in ons is er nu, op dit moment. En we kunnen het nu helen. ‘Lief, klein gewond kind, ik ben er voor jou, klaar om naar je te luisteren. Vertel me asjeblief al je leed, al je pijn. Ik ben hier en luister echt naar je’. En als het je lukt je op die wijze iedere dag tot je gewonde kind te wenden en er 5 tot 10 minuten naar te luisteren, zal heling zich geleidelijk aan voltrekken. Als je een prachtige berg beklimt, nodig dan je kleine kind in je uit om met je mee te gaan. En als je van een prachtige zonsondergang geniet, geniet er dan samen met je gewonde kind van. Als je zulke dingen gedurende een paar weken of maanden doet, zal het gewonde kind in je worden geheeld. Ware aandacht is de energie die ons kan helpen dit te doen.
(uit boek ‘omarm je woede’ van thich nhat hanh)